Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘schilderijen’

Het verhaal gaat als volgt.

Op zekere dag, het is al even geleden, brengt Ilja Repin samen met een bevriende kunstenaar een bezoek aan de Tretjakov Galerie in Moskou. Hij draagt in de binnenzak van zijn jas een flesje wodka mee en in de andere een klein palet olieverf en penseel. Repin is een niet onbelangrijke 19e eeuwse kunstenaar die ook wel de Rembrandt van Rusland genoemd wordt. Hiermee wordt gedoeld op zijn kwaliteiten als schilder en niet gemeten naar de hoeveelheid faillissementen. In 2016 was hij met enkele werken prominent aanwezig op de Peredzvizniki expositie in Het Drents Museum in Assen. Als je daar geweest bent dan weet je wat ik bedoel.

Pavel Tretjakov was een mecenas en groot liefhebber van de schilderijen van Repin. In zijn gelijknamige Galerie bood hij diens werk te koop aan.
Wat de naam van de vriend was is mij niet bekend. Welnu, in de galerie aangekomen leidt deze vriend op gegeven moment Pavel af terwijl Ilja op zoek gaat naar een van zijn werken. Buiten het zicht van Tretjakov maakt hij een kleine wijziging aan in een van zijn schilderijen. Voor de argeloze toeschouwer een nauwelijks zichtbare ingreep maar voor de kunstenaar een essentiele verbetering.

De volgende dag komt Pavel Tretjakov woedend het atelier van Repin binnen gestormd. Hij heeft de wijziging opgemerkt en is daar ziedend over. Hij beveelt Repin als de sodemieter de wijziging ongedaan te maken, anders worden al zijn schilderijen uit de galerie verwijderd en komen deze er nooit meer in. Kennelijk was Pavel een goede observator. Als eigenaar van het doek was hij niet gediend van enige wijziging, hoe klein ook.

Men vraagt mij wel eens: wanneer is het schilderij af?
Een goeie vraag. Je bent er ooit eens mee begonnen, het zal toch wel eens een keertje klaar zijn. Vaak zeg dat ik het niet weet. Dat vindt men meestal geen goed antwoord, er was iets anders verwacht. Je maakt er geen vrienden mee.

Afhankelijk van de vragensteller, bv een leerling, zeg ook ik ook wel eens: het is bijna af. Nog even wat aan kleur doen. Of aan de voorstelling. En als het er niet beter van wordt dan is het verstandig er maar mee op te houden. Kennelijk is het dan af, althans voorlopig. Thuis vinden ze dan dat het allang af is.
Ik zeg ook wel eens dat het af is. Dat antwoord doet het meestal erg goed. Tot de week erop de cursist terug komt metzelfde schilderij en er vrolijk nog wat aan doorwerkt.

Het komt veel voor dat ik een werk van mijzelf dat al enige tijd ingelijst en al aan de muur hangt, daar vanaf haal en er nog wat aan doe. Voortschrijdend inzicht heet dat.

Als het werk niet meer in het zicht is, bijvoorbeeld omdat het in een galerie hangt of verkocht is dan is het ook af.

Want ja, wat is een schilderij eigenlijk?

Het is toch eigenlijk niet veel meer dan een verbeelding, een plaatje aan de muur, een lapje stof met wat verf erop, een paneeltje hout met vlekken.
Het is net echt. Een leugen? Fake news? Welnee, het is een illusie. Suggestie. We zien een landschap maar als ik het omdraai is het weg.
En een illusie is nooit af. Soms houdt het op, even maar, soms duurt het wat langer maar dan gaat het weer door. Prachtig.

IMG_2692

Bos (tempera op paneel – 2017/18)                     NIET AF

Nu de 10e expositie van de cursisten eraan komt – 21 en 22 april aanstaande in Egberts Lent in Nieuw Annerveen – komen er dit soort vragen. Is het af? Is het goed genoeg? Moet het ingelijst en – o help – zo ja, wat voor lijst moet er dan omheen? En hoe duur moet het worden? Ja, vooral het laatste: hoe duur moet het zijn, wat is de prijs?

Kunst en geld, dat is geen goede combinatie. Maar ook weer wel.

Hoeveel wil een mens betalen voor een illusie? Ik vroeg het mijn vader. Die zei: hoeveel de gek ervoor geeft. Hij had gelijk.
Vraag het de veilingmeester van Christies en die zegt: veel, heel veel. Zet er een goeie naam onder en je betaalt 430 miljoen voor een schetsje van Leonardo da Vinci. Maar die is dood en dat zijn mijn leerlingen niet. Dus het wordt wat minder.

Geld heeft met kunst gemeen dat de waarde bepaald wordt door emotie. Je weet eigenlijk nooit hoeveel het waard is. Geld is ook een illusie.. En als je wat tekort komt dan zet je de geldpers aan druk je er gewoon wat bij.

Zo vraagt men mij ook wel eens wat kunst is. In het dagelijks leven is hier veel verwarring over.
Het antwoord op deze vraag is makkelijk. De kunstenaar bepaalt of iets kunst is. Het is als de slager die zijn eigen vlees keurt.

Ik wens jullie allen een vruchtbaar bestaan in 2018 toe, aarzel niet, geniet ervan, voor je het weet is het af.

 

Advertenties

Read Full Post »

Een plan.

Instagram, ik doe er ook aan mee. Ook aan facebook trouwens, en LinkedIn (al heel lang) en vroeger Twitterde ik ook wel eens, maar dat is meer voor politici, journalisten en tekstwerkers. Ik ben meer van de plaatjes. Dus vorig jaar in augustus ben ik begonnen een jaar lang elke dag een foto te maken en deze op Instagram te plaatsen. De idee was op termijn deze foto’s te gebruiken als inspiratie voor nieuwe experimentele werken. Ik ben op regelmatige basis elke dag een moment van de dag vast gaan leggen. De keuze was vaak impusief, meestal iets in mijn omgeving dat mijn aandacht trok en waarvan ik dan met mijn iphone een foto maakte en deze op Instagram plaatste. Met een titel: FvdD en dan de datum. Geen andere tags, dus dan kwamen er ook niet zo veel volgers (dat aantal groeide trouwens wel gestaag – kennelijk is het regelmatig  plaatsen op Instagram al voldoende om meer volgers te krijgen- en het aantal hartjes klom ook wel wat).
Ik vergat ook wel eens een dag maar dat maakte ik de volgende dag dan weer goed.

En zo werden er in 1 jaar 365 foto’s gemaakt en op Instagram geplaatst.
Op www.laurensboersma.com is onder submenu Project FvdD Instagram Art te volgen tot welke beelden deze foto’s leiden. Het zijn steeds niet meer dan snelle notities, krabbeltjes en aantekeningen, en die gaan straks samen een archief  vormen van waaruit grotere werken ontstaan. Dat is het plan.
Laurens Boersma (@laurens07) • Instagram-foto's en -video's

Read Full Post »

Toespraak tijdens de Pinksterdienst in de Rolderkerk op 15 mei 2016.

Na de preek van Hans die gaat over ontaal (Trump-taal) ben ik aan de beurt. Ik spreek de goegemeente toe over het kunstwerk “De Geheime Code – Het oog van God” dat ik speciaal voor deze gelegenheid heb gemaakt. De kerk zit vol, een aangename verassing.

Dan nu de tekst:

” Iedere 2 jaar wordt het Feest van de Geest gehouden. Het is een landelijk evenement waarbij tijdens de Pinksterdagen kunstenaars uitgenodigd worden in de kerk een kunstwerk te maken naar aanleiding van een thema en de architectuur van de kerk. Het is dit jaar de 8e keer en er doen 110 kerken en 140 kunstenaars mee. De idee is elkaar te inspireren tot vernieuwing en een aanzet te zijn tot verbreding van kerkgebruik. Door kunst ga je anders kijken. Anders naar jezelf en naar je omgeving.

Dit jaar doet de Jakobuskerk voor het eerst mee en ik smaak het genoegen de aftrap te mogen verzorgen. Het thema is dit jaar Vrijheid van Geest, Geest met een grote of een kleine letter G, dat staat nog te bezien.

Aanvankelijk had ik geen idee wat te maken. Dat gaat vaak zo, de ideeen moeten nog geboren worden. Ik ben nog blanco en geef me over aan de opdracht. Ik ga op zoek naar inspiratie. Er is een kerk en er zijn mensen nauw verweven met die kerk. In gesprekken met Hans, de dominee en mijn oom, Andre Kamsma, die het nodige geschreven heeft over deze kerk, ontstaat langzaam een vaag plan.

Door het maken van werktekeningen die vooral in mijn eigen atelier ontstaan krijgt het kunstwerk zijn vorm en uiteindelijk is het in idee in mijn hoofd klaar. Het hoeft alleen nog maar gemaakt te worden. Dan komt het erop aan want dan moet je het laten zien. Dat is elke keer weer een spannend moment.

De werktekeningen zijn hier achter te zien, ze zijn geen onderdeel van het kunstwerk zelf maar ook weer wel want voor de beschouwer geven ze inzicht in mijn manier van werken. Het is de kleine g geinspireerd door de grote G.

Ik heb een spiraalvorm van bakstenen gebouwd die uitmondt in een zwarte kom gevuld met water. Daar achter een drieluik op de plaats waar oorspronkelijk het altaar stond. Hoewel ik van het laatste niet zeker ben, immers het koor is hier in verhouding erg groot, maar normaal gesproken is dat wel de plaats van het altaar in een kerk.

Het mooiste compliment dat ik kreeg was van een dame die dacht dat de spiraalvorm een vast onderdeel van de kerk was. Ik heb haar moeten teleurstellen. Een andere bezoeker, die de spiraalvorm als de gulden snede herkende en het zag als een dwingend principe vond het weinig van Vrijheid van geest getuigen, met de kleine g in dit geval.

Sinds mensen heugenis proberen we vat te krijgen op het universum, de natuur, ons lichaam en op de mysteriën van het bestaan. We doen dit door vergelijkingen te maken: iets is meer of minder, dichtbij of ver weg, groter of kleiner dan iets anders. Verder blijkt dat bepaalde vormen in de natuur steeds terugkomen, dat er ritmes bestaan en dat er een zeker algemeen principe lijkt te zijn in de dingen om ons heen.

Het binnenste van ons oor lijkt verdacht veel op dat van het huis van een slak, alle kathedralen passen het symmetrisch principe toe, de noten van de toonladder klinken pas zuiver wanneer hun onderlinge afstand gelijk is, rood kan niet zonder geel of blauw, er is geen licht zonder donker en wat is schoonheid als er geen lelijkheid is? Het water dat door een putje wegloopt heeft dezelfde spiraalvorm als de rangschikking van de blaadjes van een roos en zo kan ik nog wel even doorgaan.
In de kunst, de architectuur, muziek, in ons leven draait het steeds om evenwicht en harmonie.

Door de eeuwen heen hebben wetenschappers deze verbanden en vergelijkingen onderzocht . De oude Grieken ontdekten dat er een universeel principe is in de verhouding van het geheel tot de delen. En dat daarin een ideale verhouding moet zijn, die in alles doordrongen is, een soort geheime code.
De Griekse wetenschapper Euclides vond deze in de verhouding van 2 lijnstukken waarbij de relatie tussen het geheel met het grootste lijnstuk dezelfde is als de relatie tussen de onderlinge lijnstukken. Deze wiskundige formule bleek van toepassing op tal van fenomenen. Het bleek het universele principe van de perfecte verhouding te zijn en het kreeg verschillende namen waaronder: de gulden snede en het oog van god. Het is overal, van het DNA tot de kosmos, het is het geheim van ons bestaan en van onze omringende wereld. Het is de creatie van God, de grote G.
Bovendien kon het gebruikt gaan worden in allerlei disciplines, waaronder die van het bouwen van kerken en het maken van schilderijen.IMG_7730

De spiraalvorm is de gulden snede, de perfecte spiraal die ontstaat uit de perfecte verhouding van de delen tot het geheel. Daarbij 3 schilderijen die hetzelfde onderwerp hebben, het Evertsbos in Anloo, de drie-eenheid getoond in 3 seizoenen. Deze werken laten in compositie de toepassing van de gulden snede in de schilderkunst zien. De spiraal eindigt in een kom met water waarin wij onszelf en onze omgeving gespiegeld kunnen zien. De grote en de kleine g ineen”.

 

 

Read Full Post »

 

IMG_5121

Het heeft even geduurd maar het fietsenhok is af. Er staan fietsen in en tuinmeubilair. Dat is meestal zo met fietsenhokken, de ruimte moet gedeeld worden met tuinmeubilair en andere spullen die te goed zijn om buiten te laten rondslingeren en niet goed genoeg zijn voor in huis. Ik, we, hebben er een afdak aan vast gemaakt, dan kunnen we buiten een beetje beschut zitten als dat nodig is. Er is ook een vuurpan die er vooral in de winter bijgezet wordt, zodat we dan ook buiten kunnen zitten als we daar zin in hebben.

Maar waar het vooral om te doen is is de schildering, die is ook af. Ik ben hier ooit 2 jaar geleden mee begonnen maar op gegeven moment kwam de klad erin en toen ging het schuurtje ook nog scheefzakken. Dat is inmiddels verholpen met twee spanbanden en een extra kruis aan de binnenkant zodat het schuurtje voortaan niet weer zo gemakkelijk scheef zakt. Vorig jaar lekte het dak maar sinds het schuurtje weer recht staat is de lekkage ook weg. Houden zo!

Als we nu buiten zitten dan zitten we eigenlijk in een decor, met onze rug naar het schilderij. We zijn dan deel van het tafereel.

 

IMG_5127

“Mijnheer Pettson maant tot stilte” ca. 2×4 mtr / acrylverf op hout / 2012-2014

 

 

 

Read Full Post »

Ik voel me zeer vereerd uitgenodigd te zijn een aantal schilderijen te mogen exposeren in Vilnius, de hoofdstad van Litouwen. Ik ga er graag op in, het lijkt me een prachtig avontuur. Ik ben zeer benieuwd naar dat land, het is  sinds 1991 (opnieuw) onafhankelijk. Ik ben benieuwd naar de mensen, haar cultuur, taal en kunst. En ik ben ook heel benieuwd wat ze van mijn werk vinden. Ik ken het land alleen van de verhalen van Jan Brokken uit zijn boek Baltische Zielen en van de gebeurtenissen in 1991, van de confrontatie met het sovjet leger bij de televisietoren, een confrontatie met een (voorlopig) gelukkige uitkomst voor de litouwse bevolking.  En komende week is het dan zover, dan ga ik er zelf heen. Op vrijdag 22 augustus opent in Juozas Art Gallery een expositie van ruim 80 werken met als thema Hollandse Landschappen. Komende week reis ik af naar Litouwen met 9 werken. Deze zullen deel uitmaken van de expositie die duurt tot 20 september. Er is een feestelijke opening om 18:00 uur, je bent van harte welkom!

Als het niet lukt om er te zijn, hierbij mijn inzending

Waterland IDe Belofte - Een nieuwe dag. 100x150IMG_3825Kwelder bij Wierhuizen 40x50IMG_3881DSC_0009HerfstboeketMooi is van Gisteren 50x75DSC_0011

 

Read Full Post »

Afgelopen week ontving ik in mijn brievenbus van mijn voormalige buurvrouw een aantal exemplaren van de Korrespondent, een buurtkrant uit de stad Groningen – van de Korrewegbuurt welteverstaan, plaatselijk bekend als de Indische buurt – met de volgende, hele leuke inhoud:

image001image003

Read Full Post »

ImageDit belooft een memorabele week te worden. Aanstaande vrijdagavond 13 december vindt de officiële opening plaats van mijn expositie van landschappen en stillevens bij Galerie Beeldkracht in Scheemda. Dan word ik ’s avonds door de galeriehouder Sander Kletter, tevens kunsthistoricus, geïnterviewd voor een live publiek. Het zal gaan over mijn ervaringen als kunstschilder, mijn inspiratiebronnen en mijn werkwijze. Spannend. Ik ben wel eens eerder geïnterviewd, maar dat was voor de radio en dat was ook  spannend (en ook heel leuk). Ik herinner me ook nog het tv-kunstprogramma Bartissimo van RTV Drenthe waar Sophie mij in 2011 een halve dag volgde met cameraploeg en al. Heel leuke tv werd dat. Helaas is Bartissimo gesneuveld in de bezuinigingswoede bij RTV Drenthe. Het filmpje is trouwens nog wel terug te vinden op internet..

Je bent vrijdagavond van harte welkom. Het begint om 19:30 uur. Na het interview is er een hapje en drankje en kun je de expositie bekijken. Ik ben er zeer tevreden over,  het is een prachtige expositie geworden met vele nieuwe olieverfschilderijen. Mocht je niet in de gelegenheid zijn vrijdag aanstaande aanwezig te kunnen zijn, de expositie is nog tot 21 februari te bezoeken. En omdat de Galerie permanent werk van mij toont ook nog daarna.

Galerie Beeldkracht heeft een persbericht geschreven wat inmiddels door diverse nieuwsdiensten is overgenomen:

Galerie Beeldkracht
Persbericht December 2013

Het noordelijke landschap in de beleving van Laurens Boersma

Galerie Beeldkracht exposeert tot en met 21 februari 2014 landschappen en stillevens van kunstschilder Laurens Boersma (Oosterwierum, Friesland, 1957), die in 1997 cum laude afstudeerde aan Academie Minerva te Groningen. Op de expositie zijn recente schilderijen in olieverf naar aanleiding van het landschap van Drenthe en Groningen te zien, evenals enkele stillevens.

In de zestien jaar dat de kunstenaar actief is, hebben de nodige artistieke ontwikkelingen plaatsgevonden. Aanvankelijk hield Boersma zich ook bezig met moderne media. Hij creëerde onder meer video installaties. De kunstenaar heeft zich echter vanaf 2007 gespecialiseerd in het medium schilderkunst. Binnen dat medium heeft hij zich ook ontwikkeld. Omstreeks 2006 schilderde hij het noordelijke landschap in een impressionistische stijl. Net als de impressionisten en de kunstenaars van de School van Barbizon schilderde hij bij voorkeur op locatie. Regen, koude en gure wind, het kon de kunstenaar nooit tegenhouden om zijn impressie van de noordelijke landschappen vast te leggen.
Onder invloed van de gerenommeerde kunstenaar Ben Snijders veranderde Boersma echter een jaar of drie geleden zijn aanpak. Niet alleen ging hij zich vanaf dat moment ook toeleggen op het schilderen van stillevens, hij is ook methodisch gezien, het landschap anders gaan benaderen. Hij gaat buiten op zoek naar bruikbare motieven, gaat op verschillende landschappelijke locaties de sfeer proeven, maakt foto’s en schetsen. Binnen in het atelier zet hij dan naar aanleiding van zijn indrukken, foto’s en schetsen een schilderij op. Het gevolg is, dat hij zijn schilderijen meer abstraheert, ze bevatten minder anekdotes, die doen herinneren aan de plek, waar hij zijn inspiratie vandaan heeft gehaald. Boersma laat de romanticus in zichzelf meer spreken en laat tijdens het schilderproces ook gevoelsinvloeden toe van kunstenaars, die hij speciaal waardeert, waaronder kunstenaars als Edvard Munch en Mark Rothko. Hij idealiseert het ervaren landschap, waarbij de wereld van het schilderij zelf echter de graadmeter is voor zijn handelingen. De schetsmatige stijl van het impressionisme heeft plaatsgemaakt voor een meer gewogen realistische stijl. Het schilderij zelf dicteert nuances in de kleurstelling, de mate van abstractie van de vormentaal en de ritmiek van de voorstelling. Niet langer bepaalt het oorspronkelijke uitgangspunt van wat buiten is waargenomen de uiteindelijke vorm, maar ‘wat het schilderij nodig heeft ter voltooiing’. Schilderen is voor Boersma een zich herhalende mix van visuele contemplatie, voorstudie en spontane actie.
Vanaf 1998 exposeert Boersma zijn schilderijen van landschappen met regelmaat op verschillende locaties, veelal in Noord-Nederland, maar ook in Duitsland en Zeeland. Sinds 2006 wordt zijn werk permanent bij Galerie Beeldkracht tentoongesteld.

Meet & Greet Laurens Boersma

Op vrijdagavond 13 december interviewt kunsthistoricus Sander Kletter kunstschilder Laurens Boersma over zijn ervaringen met het landschap schilderen, over zijn werk, methode, inspiratiebronnen en schilderstijl in de ambiance van zijn solo expositie bij Galerie Beeldkracht.
U kunt dit live interview gratis bijwonen en zichzelf hiervoor telefonisch of per e-mail opgeven. Voor nadere inlichtingen neemt u contact op met Galerie Beeldkracht, telefoon 0597-591068. Na afloop van het interview is er gelegenheid om de expositie van Boersma te bezichtigen. De expositie van Laurens Boersma is verder te bezichtigen van woensdag tot en met zaterdag van 10 tot 18 uur en iedere zondag van 12 tot 17 uur. Bezoekadres: Torenstraat 6-8, 9679BP Scheemda, zie tevens http://www.galeriebeeldkracht.nl

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers liken dit: