Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘schilderijen’

Toespraak tijdens de Pinksterdienst in de Rolderkerk op 15 mei 2016.

Na de preek van Hans die gaat over ontaal (Trump-taal) ben ik aan de beurt. Ik spreek de goegemeente toe over het kunstwerk “De Geheime Code – Het oog van God” dat ik speciaal voor deze gelegenheid heb gemaakt. De kerk zit vol, een aangename verassing.

Dan nu de tekst:

” Iedere 2 jaar wordt het Feest van de Geest gehouden. Het is een landelijk evenement waarbij tijdens de Pinksterdagen kunstenaars uitgenodigd worden in de kerk een kunstwerk te maken naar aanleiding van een thema en de architectuur van de kerk. Het is dit jaar de 8e keer en er doen 110 kerken en 140 kunstenaars mee. De idee is elkaar te inspireren tot vernieuwing en een aanzet te zijn tot verbreding van kerkgebruik. Door kunst ga je anders kijken. Anders naar jezelf en naar je omgeving.

Dit jaar doet de Jakobuskerk voor het eerst mee en ik smaak het genoegen de aftrap te mogen verzorgen. Het thema is dit jaar Vrijheid van Geest, Geest met een grote of een kleine letter G, dat staat nog te bezien.

Aanvankelijk had ik geen idee wat te maken. Dat gaat vaak zo, de ideeen moeten nog geboren worden. Ik ben nog blanco en geef me over aan de opdracht. Ik ga op zoek naar inspiratie. Er is een kerk en er zijn mensen nauw verweven met die kerk. In gesprekken met Hans, de dominee en mijn oom, Andre Kamsma, die het nodige geschreven heeft over deze kerk, ontstaat langzaam een vaag plan.

Door het maken van werktekeningen die vooral in mijn eigen atelier ontstaan krijgt het kunstwerk zijn vorm en uiteindelijk is het in idee in mijn hoofd klaar. Het hoeft alleen nog maar gemaakt te worden. Dan komt het erop aan want dan moet je het laten zien. Dat is elke keer weer een spannend moment.

De werktekeningen zijn hier achter te zien, ze zijn geen onderdeel van het kunstwerk zelf maar ook weer wel want voor de beschouwer geven ze inzicht in mijn manier van werken. Het is de kleine g geinspireerd door de grote G.

Ik heb een spiraalvorm van bakstenen gebouwd die uitmondt in een zwarte kom gevuld met water. Daar achter een drieluik op de plaats waar oorspronkelijk het altaar stond. Hoewel ik van het laatste niet zeker ben, immers het koor is hier in verhouding erg groot, maar normaal gesproken is dat wel de plaats van het altaar in een kerk.

Het mooiste compliment dat ik kreeg was van een dame die dacht dat de spiraalvorm een vast onderdeel van de kerk was. Ik heb haar moeten teleurstellen. Een andere bezoeker, die de spiraalvorm als de gulden snede herkende en het zag als een dwingend principe vond het weinig van Vrijheid van geest getuigen, met de kleine g in dit geval.

Sinds mensen heugenis proberen we vat te krijgen op het universum, de natuur, ons lichaam en op de mysteriën van het bestaan. We doen dit door vergelijkingen te maken: iets is meer of minder, dichtbij of ver weg, groter of kleiner dan iets anders. Verder blijkt dat bepaalde vormen in de natuur steeds terugkomen, dat er ritmes bestaan en dat er een zeker algemeen principe lijkt te zijn in de dingen om ons heen.

Het binnenste van ons oor lijkt verdacht veel op dat van het huis van een slak, alle kathedralen passen het symmetrisch principe toe, de noten van de toonladder klinken pas zuiver wanneer hun onderlinge afstand gelijk is, rood kan niet zonder geel of blauw, er is geen licht zonder donker en wat is schoonheid als er geen lelijkheid is? Het water dat door een putje wegloopt heeft dezelfde spiraalvorm als de rangschikking van de blaadjes van een roos en zo kan ik nog wel even doorgaan.
In de kunst, de architectuur, muziek, in ons leven draait het steeds om evenwicht en harmonie.

Door de eeuwen heen hebben wetenschappers deze verbanden en vergelijkingen onderzocht . De oude Grieken ontdekten dat er een universeel principe is in de verhouding van het geheel tot de delen. En dat daarin een ideale verhouding moet zijn, die in alles doordrongen is, een soort geheime code.
De Griekse wetenschapper Euclides vond deze in de verhouding van 2 lijnstukken waarbij de relatie tussen het geheel met het grootste lijnstuk dezelfde is als de relatie tussen de onderlinge lijnstukken. Deze wiskundige formule bleek van toepassing op tal van fenomenen. Het bleek het universele principe van de perfecte verhouding te zijn en het kreeg verschillende namen waaronder: de gulden snede en het oog van god. Het is overal, van het DNA tot de kosmos, het is het geheim van ons bestaan en van onze omringende wereld. Het is de creatie van God, de grote G.
Bovendien kon het gebruikt gaan worden in allerlei disciplines, waaronder die van het bouwen van kerken en het maken van schilderijen.IMG_7730

De spiraalvorm is de gulden snede, de perfecte spiraal die ontstaat uit de perfecte verhouding van de delen tot het geheel. Daarbij 3 schilderijen die hetzelfde onderwerp hebben, het Evertsbos in Anloo, de drie-eenheid getoond in 3 seizoenen. Deze werken laten in compositie de toepassing van de gulden snede in de schilderkunst zien. De spiraal eindigt in een kom met water waarin wij onszelf en onze omgeving gespiegeld kunnen zien. De grote en de kleine g ineen”.

 

 

Read Full Post »

 

IMG_5121

Het heeft even geduurd maar het fietsenhok is af. Er staan fietsen in en tuinmeubilair. Dat is meestal zo met fietsenhokken, de ruimte moet gedeeld worden met tuinmeubilair en andere spullen die te goed zijn om buiten te laten rondslingeren en niet goed genoeg zijn voor in huis. Ik, we, hebben er een afdak aan vast gemaakt, dan kunnen we buiten een beetje beschut zitten als dat nodig is. Er is ook een vuurpan die er vooral in de winter bijgezet wordt, zodat we dan ook buiten kunnen zitten als we daar zin in hebben.

Maar waar het vooral om te doen is is de schildering, die is ook af. Ik ben hier ooit 2 jaar geleden mee begonnen maar op gegeven moment kwam de klad erin en toen ging het schuurtje ook nog scheefzakken. Dat is inmiddels verholpen met twee spanbanden en een extra kruis aan de binnenkant zodat het schuurtje voortaan niet weer zo gemakkelijk scheef zakt. Vorig jaar lekte het dak maar sinds het schuurtje weer recht staat is de lekkage ook weg. Houden zo!

Als we nu buiten zitten dan zitten we eigenlijk in een decor, met onze rug naar het schilderij. We zijn dan deel van het tafereel.

 

IMG_5127

“Mijnheer Pettson maant tot stilte” ca. 2×4 mtr / acrylverf op hout / 2012-2014

 

 

 

Read Full Post »

Ik voel me zeer vereerd uitgenodigd te zijn een aantal schilderijen te mogen exposeren in Vilnius, de hoofdstad van Litouwen. Ik ga er graag op in, het lijkt me een prachtig avontuur. Ik ben zeer benieuwd naar dat land, het is  sinds 1991 (opnieuw) onafhankelijk. Ik ben benieuwd naar de mensen, haar cultuur, taal en kunst. En ik ben ook heel benieuwd wat ze van mijn werk vinden. Ik ken het land alleen van de verhalen van Jan Brokken uit zijn boek Baltische Zielen en van de gebeurtenissen in 1991, van de confrontatie met het sovjet leger bij de televisietoren, een confrontatie met een (voorlopig) gelukkige uitkomst voor de litouwse bevolking.  En komende week is het dan zover, dan ga ik er zelf heen. Op vrijdag 22 augustus opent in Juozas Art Gallery een expositie van ruim 80 werken met als thema Hollandse Landschappen. Komende week reis ik af naar Litouwen met 9 werken. Deze zullen deel uitmaken van de expositie die duurt tot 20 september. Er is een feestelijke opening om 18:00 uur, je bent van harte welkom!

Als het niet lukt om er te zijn, hierbij mijn inzending

Waterland IDe Belofte - Een nieuwe dag. 100x150IMG_3825Kwelder bij Wierhuizen 40x50IMG_3881DSC_0009HerfstboeketMooi is van Gisteren 50x75DSC_0011

 

Read Full Post »

Afgelopen week ontving ik in mijn brievenbus van mijn voormalige buurvrouw een aantal exemplaren van de Korrespondent, een buurtkrant uit de stad Groningen – van de Korrewegbuurt welteverstaan, plaatselijk bekend als de Indische buurt – met de volgende, hele leuke inhoud:

image001image003

Read Full Post »

ImageDit belooft een memorabele week te worden. Aanstaande vrijdagavond 13 december vindt de officiële opening plaats van mijn expositie van landschappen en stillevens bij Galerie Beeldkracht in Scheemda. Dan word ik ’s avonds door de galeriehouder Sander Kletter, tevens kunsthistoricus, geïnterviewd voor een live publiek. Het zal gaan over mijn ervaringen als kunstschilder, mijn inspiratiebronnen en mijn werkwijze. Spannend. Ik ben wel eens eerder geïnterviewd, maar dat was voor de radio en dat was ook  spannend (en ook heel leuk). Ik herinner me ook nog het tv-kunstprogramma Bartissimo van RTV Drenthe waar Sophie mij in 2011 een halve dag volgde met cameraploeg en al. Heel leuke tv werd dat. Helaas is Bartissimo gesneuveld in de bezuinigingswoede bij RTV Drenthe. Het filmpje is trouwens nog wel terug te vinden op internet..

Je bent vrijdagavond van harte welkom. Het begint om 19:30 uur. Na het interview is er een hapje en drankje en kun je de expositie bekijken. Ik ben er zeer tevreden over,  het is een prachtige expositie geworden met vele nieuwe olieverfschilderijen. Mocht je niet in de gelegenheid zijn vrijdag aanstaande aanwezig te kunnen zijn, de expositie is nog tot 21 februari te bezoeken. En omdat de Galerie permanent werk van mij toont ook nog daarna.

Galerie Beeldkracht heeft een persbericht geschreven wat inmiddels door diverse nieuwsdiensten is overgenomen:

Galerie Beeldkracht
Persbericht December 2013

Het noordelijke landschap in de beleving van Laurens Boersma

Galerie Beeldkracht exposeert tot en met 21 februari 2014 landschappen en stillevens van kunstschilder Laurens Boersma (Oosterwierum, Friesland, 1957), die in 1997 cum laude afstudeerde aan Academie Minerva te Groningen. Op de expositie zijn recente schilderijen in olieverf naar aanleiding van het landschap van Drenthe en Groningen te zien, evenals enkele stillevens.

In de zestien jaar dat de kunstenaar actief is, hebben de nodige artistieke ontwikkelingen plaatsgevonden. Aanvankelijk hield Boersma zich ook bezig met moderne media. Hij creëerde onder meer video installaties. De kunstenaar heeft zich echter vanaf 2007 gespecialiseerd in het medium schilderkunst. Binnen dat medium heeft hij zich ook ontwikkeld. Omstreeks 2006 schilderde hij het noordelijke landschap in een impressionistische stijl. Net als de impressionisten en de kunstenaars van de School van Barbizon schilderde hij bij voorkeur op locatie. Regen, koude en gure wind, het kon de kunstenaar nooit tegenhouden om zijn impressie van de noordelijke landschappen vast te leggen.
Onder invloed van de gerenommeerde kunstenaar Ben Snijders veranderde Boersma echter een jaar of drie geleden zijn aanpak. Niet alleen ging hij zich vanaf dat moment ook toeleggen op het schilderen van stillevens, hij is ook methodisch gezien, het landschap anders gaan benaderen. Hij gaat buiten op zoek naar bruikbare motieven, gaat op verschillende landschappelijke locaties de sfeer proeven, maakt foto’s en schetsen. Binnen in het atelier zet hij dan naar aanleiding van zijn indrukken, foto’s en schetsen een schilderij op. Het gevolg is, dat hij zijn schilderijen meer abstraheert, ze bevatten minder anekdotes, die doen herinneren aan de plek, waar hij zijn inspiratie vandaan heeft gehaald. Boersma laat de romanticus in zichzelf meer spreken en laat tijdens het schilderproces ook gevoelsinvloeden toe van kunstenaars, die hij speciaal waardeert, waaronder kunstenaars als Edvard Munch en Mark Rothko. Hij idealiseert het ervaren landschap, waarbij de wereld van het schilderij zelf echter de graadmeter is voor zijn handelingen. De schetsmatige stijl van het impressionisme heeft plaatsgemaakt voor een meer gewogen realistische stijl. Het schilderij zelf dicteert nuances in de kleurstelling, de mate van abstractie van de vormentaal en de ritmiek van de voorstelling. Niet langer bepaalt het oorspronkelijke uitgangspunt van wat buiten is waargenomen de uiteindelijke vorm, maar ‘wat het schilderij nodig heeft ter voltooiing’. Schilderen is voor Boersma een zich herhalende mix van visuele contemplatie, voorstudie en spontane actie.
Vanaf 1998 exposeert Boersma zijn schilderijen van landschappen met regelmaat op verschillende locaties, veelal in Noord-Nederland, maar ook in Duitsland en Zeeland. Sinds 2006 wordt zijn werk permanent bij Galerie Beeldkracht tentoongesteld.

Meet & Greet Laurens Boersma

Op vrijdagavond 13 december interviewt kunsthistoricus Sander Kletter kunstschilder Laurens Boersma over zijn ervaringen met het landschap schilderen, over zijn werk, methode, inspiratiebronnen en schilderstijl in de ambiance van zijn solo expositie bij Galerie Beeldkracht.
U kunt dit live interview gratis bijwonen en zichzelf hiervoor telefonisch of per e-mail opgeven. Voor nadere inlichtingen neemt u contact op met Galerie Beeldkracht, telefoon 0597-591068. Na afloop van het interview is er gelegenheid om de expositie van Boersma te bezichtigen. De expositie van Laurens Boersma is verder te bezichtigen van woensdag tot en met zaterdag van 10 tot 18 uur en iedere zondag van 12 tot 17 uur. Bezoekadres: Torenstraat 6-8, 9679BP Scheemda, zie tevens http://www.galeriebeeldkracht.nl

Read Full Post »

Toen we nog in Groningen stad woonden hadden we bij wijze van buitenhuis bij een boer bij Pieterburen een kleine oude caravan gestalt. Deze deed vooral dienst als buitenatelier. Vaak trok ik er heen om op de dijk het ‘Er gaat niets boven Groningen’ vast te leggen: het Wad. Ook schilderde ik graag vanaf de dijk het land met de boerenplaatsen, de wind in de bomen en de kuddes schapen. Ook kwam het voor dat wanneer A meekwam we ons begaven op lange wandelingen door de korenvelden langs verschillende boerenerven en dan eindigden bij Domies Toen in Pieterburen. Een botanische oase met bloemen en kruiden in een kloosterachtige omgeving. Naast Domies Toen is een theeschenkerij met daar achter een kleine vijver. Zomerdag is het daar goed vertoeven en als je op tijd was en dat is dus vroeg dan was dat zitje bij die vijver nog vrij. Graag zaten we daar met een kopje thee met wat lekkers erbij te genieten van de dag, de bloemenweelde, het gekwaak van de kikkers en al het moois wat misschien die dag nog op onze weg zou komen.

Domies Toen en alles eromheen is ook een geweldige locatie om te tekenen. Een van de schetsen die ik toen heb gemaakt heeft geresulteerd in een olieverfschilderij. Ik ben daar al in 2007 mee begonnen en het pas deze week afgemaakt. Het doek wordt voor het eerst getoond op mijn expositie in Galerie Lindern in Lindern, Duitsland in september dit jaar.

Vol Verlangen

Vol Verlangen, olieverf op linnen, 70×100 cm.

 

Read Full Post »

DSC_0002DSC_0001        

Graag mag ik in het café zitten schetsen tijdens de zit.  En dan het liefst in het café  vlakbij mijn woonplaats. Het is er sfeervol en het bier smaakt er goed. Tekenen maakt beter kijken en het is de bedoeling dat je snel ter zake komt. Voor je het weet is je onderwerp weg of is ergens anders gaan zitten. Snel maakt dat je er niet teveel over kunt piekeren en intuïtief te werk moet gaan: ins blaue hinein! En als ze je al een beetje kennen komen ze graag even kijken (ook als je niet kennen trouwens). Kom ik er ook op? Wat mooi! Leuke hobby hè? Lijkt nog niet echt. Hoe lang ben je er al mee bezig? Ik teken ook. Enzovoorts.

Het is daarom maar het beste wanneer het al een beetje druk is, dan valt het wat minder op en kan ik me beter concentreren. Op zondagmiddag bijvoorbeeld. Soms leidt een schets tot een schilderij. Zo ook laatst in december. A is mee en leest de krant. We bestellen een bier en onderhouden ons kort met de bekende clientèle. Gelukkig is iedereen lekker druk met zichzelf en elkaar bezig en kan ik nagenoeg onopgemerkt mijn slag slaan. Ik smaak het genoegen dat het gezelschap voor me aan de stamtafel aan een redelijk lange zit bezig is. De schets leidt tot een schilderij.  Olieverf op linnen, 80×80 cm. Ik ben later nog een paar keer terug gegaan om de details van de achterwand over te nemen, zodat het resultaat nog redelijk authentiek is. Een tijdsbeeld. Iedere vermeende gelijkenis met een bestaande  levende ziel berust trouwens op een misverstand. Ik ben er redelijk content mee.

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers op de volgende wijze: