Feeds:
Berichten
Reacties

Waterland Updigging

Water en land komen samen in een nieuw verband

Op 24 en 25 november speelt de intrigerende muziekvoorstelling Updiggin’ in het MFC De Badde in Annerveenschekanaal. Overal waar de bijzonder gevoelige voorstelling speelt, maken lokale spelers uit de omgeving een lokaal programma bij de voorstelling onder leiding van een professionele regisseur.

In Aa- en Hunze maakt Frank Odijk met een groep zeer enthousiaste mensen – van toneelspelers tot kunstenaars tot mensen die voor de eerste keer de planken betreden – de korte voorstelling ‘Maar…’ over de maar die je tegenhoudt – Maar… dat kan ik niet – en over de maar die je uitdaagt om eens verder te kijken – Maar… het kan ook anders.

Tijdens Updiggin’ Maar wordt werk van mijn hand getoond, waaronder onderstaand olieverfschilderij ‘Waterland 1’

Waterland 1 / 100x140 cm

De serie waar dit werk uit afkomstig is, heet ‘Waterland’ en verbeeldt het landschap in de Veenkoloniën nadat de gewassen zijn geoogst. Water en land komen samen in een nieuw verband.

Benieuwd geworden  mijn werk  deel uitmaakt van de voorstelling? Kom dan kijken naar Maarr… en Updiggin’ in MFC de Badde op vrijdag 24 en zaterdag 25 november om 19.00.

Kaarten kosten maar €6,00 in de voorverkoop en €7,50 aan de deur. En daar zie je dus wel twéé bijzondere voorstellingen voor! Reserveer via Colinda Feijth-Gerrits: colindagerrits@hotmail.com

Kijk voor meer informatie over Solace I Guess: Updiggin’ en over het lokale programma Maar… op http://www.solaceiguess.com. Wilt u meer weten over Laurens Boersma, bekijk zijn website en lees zijn blog: www.laurensboersma.com

 

 

Advertenties

Instagram Art

Een plan.

Instagram, ik doe er ook aan mee. Ook aan facebook trouwens, en LinkedIn (al heel lang) en vroeger Twitterde ik ook wel eens, maar dat is meer voor politici, journalisten en tekstwerkers. Ik ben meer van de plaatjes. Dus vorig jaar in augustus ben ik begonnen een jaar lang elke dag een foto te maken en deze op Instagram te plaatsen. De idee was op termijn deze foto’s te gebruiken als inspiratie voor nieuwe experimentele werken. Ik ben op regelmatige basis elke dag een moment van de dag vast gaan leggen. De keuze was vaak impusief, meestal iets in mijn omgeving dat mijn aandacht trok en waarvan ik dan met mijn iphone een foto maakte en deze op Instagram plaatste. Met een titel: FvdD en dan de datum. Geen andere tags, dus dan kwamen er ook niet zo veel volgers (dat aantal groeide trouwens wel gestaag – kennelijk is het regelmatig  plaatsen op Instagram al voldoende om meer volgers te krijgen- en het aantal hartjes klom ook wel wat).
Ik vergat ook wel eens een dag maar dat maakte ik de volgende dag dan weer goed.

En zo werden er in 1 jaar 365 foto’s gemaakt en op Instagram geplaatst.
Op www.laurensboersma.com is onder submenu Project FvdD Instagram Art te volgen tot welke beelden deze foto’s leiden. Het zijn steeds niet meer dan snelle notities, krabbeltjes en aantekeningen, en die gaan straks samen een archief  vormen van waaruit grotere werken ontstaan. Dat is het plan.
Laurens Boersma (@laurens07) • Instagram-foto's en -video's

Rodin (2)

IMG_0696 2Op dinsdag 28 maart is het er dan toch eindelijk van gekomen: in Het Groninger Museum op zoek naar Rodin.

Gewapend met tekencahier en houtskoolpotloden zoek ik een plekje om te tekenen. Het is niet erg druk. Er zijn een paar schoolklassen met luidruchtige docenten die de kinderen trachten te interesseren voor de beelden van Rodin.

De meeste aandacht gaat naar Le Penseur, de denker, een afgietsel in gips, die niets voor niets feestelijk verlicht in het midden van de grote zaal is opgesteld. Deze denker bestaat uit verschillende onderdelen, hetgeen goed te zien is aan de opvallende breuklijnen in armen, romp en benen.

Er zijn niet veel mogelijkheden om ergens te tekenen. Nergens een bankje. Wel zijn er 2 uitsparingen in de zijwanden, die op de goede hoogte een uitstekende lessenaar voor mijn cahier vormen. Zo kan ik staand de zijkant en het achterwerk van Le Penseur schetsen. Na een paar uur vind ik het welletjes. Op de terugweg naar huis koop ik een opvouwbaar krukje met telescooppootjes, dat ik bij een volgend bezoek mee kan brengen.
Rodin leren kennen is Rodin tekenen.

IMG_0704 2IMG_0706 2

Rodin oftewel: RODIN!

img_8471

Terug uit Amersfoort (Rik Wouters!) lopen we op zaterdag 26 november om kwart voor 5 het Groninger Museum binnen, maar een kwartier – het museum sluit om 5 uur – is echt te kort voor bezoek aan de expositie van beeldhouwer Auguste Rodin, zelfs voor een eerste blik. Die valt echter op een grote stapel boeken: de begeleidende cataligi. Die liggen al bij de ingang klaar. Een lijvig grijsgetint boek, groot formaat met veel tekst en foto-materiaal. Het  boek ziet er uitnodigend uit. Dit is een expositie van een beeldhouwer, een van de grootste uit de nabije geschiedenis nog wel, en als schilder heb ik nauwelijks meer dan een paar ogen en een eigen blik waarmee ik me moet redden. In Parijs heb ik zijn werk al eens gezien, in Musee d’Orsay, en we zijn ook wel eens op de stoep van Musee Rodin terecht gekomen,  maar op een of andere manier kwam het er niet van. Bovendien was ik daar voor het schilderwerk, de beelden waren meer ter figuratie, geen hoofdonderwerp.  Dus enige voorbereiding  is wel wenselijk. Met kennis van de achtergrond van de maker, van het proces en van de context  waarin het werk tot stand is gekomen ervaar je de expositie anders. Als je de biografie van de kunstenaar leest, bespiegelingen over zijn waarde voor de kunst en het gedoe eromheen en als je gelezen hebt waar je moet kijken en wat er toe doet dan zie je ook meer. Zodoende schaffen we het boek aan en zetten koers naar Cafe Mulder. Best wel een zwaar boek (wordt vervolgd).

20071002-riks6Op zaterdag 26 november ben ik met de trein en vrouwlief naar Amersfoort gereisd en weer terug. Het was mijn eerste bezoek aan Amersfoort. In Museum Flehite – een historisch gebouw aan de rand van het centrum – vindt de expositie Rik Wouters en Nederland plaats en wij gaan er heen. Het Flehite is een mooi klein museum in een mooie oude stad met internet, maar de internetverbinding ligt eruit waardoor onze museum- jaarkaarten niet gescand kunnen worden. Verwacht wordt dat dit een tijdelijk ongemak is. De dienstdoende dame vraagt ons bij vertrek onze kaarten alsnog te laten scannen, de bezoekerscijfers mogen er niet teveel onder lijden. Het leven van de kunst is tegenwordig al lastig genoeg in ons land. De kassa doet het wel en ontvangt de 2 keer 3 euro toeslag graag van ons. Een tijd waarin kunst gratis te bezichtigen is ligt alweer lang achter ons of is nog lang niet in zicht, het is om het even. Helaas vergeten we bij vertrek alsnog de scanning zodat de cijfers alweer niet kloppen met de werkelijkheid.

De expositie van de Belgische schilder, die ten tijde van de 1e Wereldoorlog noodgedwongen een paar jaar in Nederland verbleef, is klein maar fijn. Het lot dreef hem in 1914 als soldaat naar Kamp Zeist, als balling stierf hij aan kanker in 1916 in het Amsterdamse Prinsengrachtziekenhuis. Een veel te kort leven met een vreselijk einde, nog een wonder dat hij zoveel mooi werk nalaat. Hij heeft zijn moederland niet weer teruggezien. Zijn lief, Nel, tevens zijn muze gezien de grote hoeveelheid werken waarop zij is afgebeeld, overleeft hem vele jaren. Ze sterft in 1972, 85 jaar oud en heeft zijn artistieke nalatenschap al die resterende jaren na zijn dood in 1916 behartigd. Wouters heeft nog bij leven een expositie mogen houden in zowel het Rijksmuseum – in 1915  – en in het jaar daarop in het Stedelijk Museum, ook in Amsterdam. Eigenlijk wel opzienbarend, 2 exposities zo kort op elkaar in 2 musea die letterlijk naast elkaar huizen. Maar goed, het werk van Wouters dat nu in Flehite is te zien is het werk dat hij in de paar jaar tijdens zijn verblijf in Nederland heeft gemaakt. Het zijn merendeels (pen)tekeningen, aquarellen, beelden en enkele olieverfschilderijen. Het laat zijn kwaliteiten als kunstenaar ten volle zien, hij heeft een mooie losse hand van tekenen die hij laat spreken in de vele snelle schetsen van het dagelijks leven, waarinNel vaak een hoofdrol speelt. Zijn kleurgebruik is licht en zoet. Het is sensitief en kwestbaar. De schilderijen zijn heel schetsmatig, het doek is vaak nog zichtbaar door de verfstreken heen. Bijgaande teksten verhalen van gebrek aan geld en verf, hetgeen de mager geschilderde doeken treffend laten zien: er zit op enkele doeken amper verf. De beelden spreken me wat minder aan, hij was geen groot beeldhouwer. Jammer dat de werken van Wouters op de bovenetage van het Museum getoond worden, waarbij het licht te wensen overlaat. De te donkere ruimte heeft een te laag plafond en de spots die gericht zijn op de werken verspreiden een veel te direct licht. Soms moet ik van opzij kijken omdat ik letterlijk in het licht sta dat een schaduw op het werk werpt. Gelukkig is het er niet druk hoewel dat eigenlijk dus een slecht teken is. Wouters werk verdient een betere expositie en wat mij betreft zou het bij een volgende gelegenheid uitgebreid mogen worden met meer olieverfschilderijen.

 

In de eerste 4 weken van het 10e seizoen van de lessen in GeBau School voor Schilderkunst heb ik de cursisten meegenomen in een gefaseerd opzetten en uitwerken van een schilderij waarbij een combinatie van grafietstift en acrylverf wordt gebruikt. In een afwisseling van tekenen en schilderen heb ik laten zien hoe een beeld stapsgewijs wordt gecreeerd. Voor diegenen die deze serie deels of helemaal gemist hebben geef ik hierbij het proces weer.

Als voorbeeld dient een foto van Het Oude Dok in Lauwersoog. Een onderwerp waarvan ik eerder dit jaar een schilderij heb gemaakt volgens de hierna beschreven methode.
Hierbij zij opgemerkt dat ik onderstaand voorbeeld ter plekke (en face) heb gemaakt, een wezenlijk verschil met het werken naar foto.

IMG_8148

De werkwijze komt er kortgezegd op neer dat je afwisselend tekent en schildert.
Het materiaal dat je gebruikt is grafietstift en acrylverf.
Hierbij geef ik de volgende aanwijzingen en opmerkingen:

  • je begint met tekenen
  • je werkt van grof naar fijn, zowel tekenend als schilderend
  • je werkt steeds met het doel een compleet beeld te maken
  • schilderen gaat vanuit vlekken
  • per fase voeg je een kleur toe

Grafietstift is  – anders dan houtskool – enigzins vet. Hierdoor zal bij overschilderen met (waterverdunbare) acrylverf het grafiet deels uitgewassen worden en deels blijven ‘staan’. Dit is een voordeel aangezien zo een combinatie van tekening en schildering samen op kunnen trekken en beide in het eindresultaat zichtbaar zijn. Hoe vetter de grafietstift hoe meer er blijft staan (niet uitgewassen wordt).

In deze lessencyclus zijn de gebruikte materialen en  kleuren:

  • grafietstift: Comte a Paris 2B
  • acrylverf: okergeel, kobalt blauw, gebrande sienna, titaan wit (Amsterdam serie achtereenvolgens nr.227, 512, 411, 105)
  • schilderpapier 240 grs/ 45×65 cm
  • varkensharen penselen diverse maten

Je begint met het tekenen van de grote partijen en schildert daarna met okergeel alle verschillende vlakken in. Het grafiet laat zich deels uitwassen en verspreidt zich over je beeld. Na droging ga je verder met tekenen, er komen meer details. Je voegt bij het schilderen een kleur toe, in dit geval kobalt blauw. Door met wit te mengen ontstaat een meer dekkende verf. Je zorgt ervoor dat er steeds een compleet beeld ontstaat. Daarmee bedoel ik dat er evenwicht ontstaat, oftewel elk deel in je schilderij is even ver in ontwikkeling. In de derde fase voeg je gebrande sienna toe. Elke keer zorgt vermenging van de kleuren voor een tonaal resultaat.  In het tekenen werk je van grote lijnen naar meer verfijning en naarmate de tijd verstrijkt teken je meer details. De verf zorgt voor sfeer en ruimte, het tekenen  zorgt voor de vormen. Door per keer een kleur toe te voegen wordt het beeld steeds rijker. Wees niet bang, kleuren gaan graag combinaties met elkaar aan. Het grafiet zorgt daarbij voor de scherpte, de pit in het werk. Een mooie samenwerking is het resultaat.

Hieronder de verschillende fases in beeld. In de afgelopen 4 weken is er door mij steeds 4 beelden gemaakt in even zovele groepen cursisten. En hoewel erg vergelijkbaar levert elk beeld een ander resultaat.

img_8183

img_8234

img_8251

img_8296

 

Afgelopen zondag lagen we met het schip – de Senta – in de vissershaven van Lauwersoog recht tegenover het oude dok. Vorig jaar lagen we hier ook, het was toen op Koningsdag (27 april), ook een soort zondag want net als nu was het stil in de haven. Om ons heen de verlaten kleurige kotters. Het stonk er naar vis. De geschiedenis wil dat de vissers in de kerk zaten. Bidden voor een behouden vaart en een goede vangst. Tegenwoordig met bijvangst want die mag van Europa niet meer overboord. Het was een warme nevelige dag.
Vorig jaar toen we hier onder vergelijkbare omstandigheden lagen was het een stuk zonniger. Bovendien lag er een schip in het dok. Toen heb ik een snelle aquarelschets gemaakt.

Nu was het dok leeg en het lekte er onophoudelijk water getuige een pomp die de stilte verdreef.

Het dok heeft voldoende dienstjaren achter de rug en wordt binnenkort door sloper van Simmeren uit elkaar gehaald. Er komt geen vervanging. Einde dok.

Hierbij mijn ode aan deze hoop oud ijzer.IMG_8148

Acryl en vet krijt op papier 45×65 cm

%d bloggers liken dit: