Vol Verlangen

Toen we nog in Groningen stad woonden hadden we bij wijze van buitenhuis bij een boer bij Pieterburen een kleine oude caravan gestalt. Deze deed vooral dienst als buitenatelier. Vaak trok ik er heen om op de dijk het ‘Er gaat niets boven Groningen’ vast te leggen: het Wad. Ook schilderde ik graag vanaf de dijk het land met de boerenplaatsen, de wind in de bomen en de kuddes schapen. Ook kwam het voor dat wanneer A meekwam we ons begaven op lange wandelingen door de korenvelden langs verschillende boerenerven en dan eindigden bij Domies Toen in Pieterburen. Een botanische oase met bloemen en kruiden in een kloosterachtige omgeving. Naast Domies Toen is een theeschenkerij met daar achter een kleine vijver. Zomerdag is het daar goed vertoeven en als je op tijd was en dat is dus vroeg dan was dat zitje bij die vijver nog vrij. Graag zaten we daar met een kopje thee met wat lekkers erbij te genieten van de dag, de bloemenweelde, het gekwaak van de kikkers en al het moois wat misschien die dag nog op onze weg zou komen.

Domies Toen en alles eromheen is ook een geweldige locatie om te tekenen. Een van de schetsen die ik toen heb gemaakt heeft geresulteerd in een olieverfschilderij. Ik ben daar al in 2007 mee begonnen en het pas deze week afgemaakt. Het doek wordt voor het eerst getoond op mijn expositie in Galerie Lindern in Lindern, Duitsland in september dit jaar.

Vol Verlangen, olieverf op linnen, 70×100 cm.

 

Op bezoek in Duitsland

vlnr Rainer Rauch, Laurens Boersma, Albert Verboon, Maria Stratmann, Volkmar Grigull

Vorige week woensdag ging ik samen met collega Albert Verboon op bezoek bij Volkmar Grigull, galeriehouder in Lindern. Bij ons vandaan ligt Lindern zo’n ander half uur rijden oostwaarts. Na getanked te hebben in Stadkanaal raakte ik – druk in gesprek met Albert over de voor- en nadelen van het kunstenaarschap en over de behandeling die de kunsten in het tegenwoordige Nederland ten deel vallen – de weg kwijt en verzanden we in de binnenwegen van Oost-Groningen. Multifunctionaliteit was in dit geval niet aan mij besteed. Een half uur te laat arriveerden we bij Volkmar thuis, die samen met Maria Stratmann, ook kunstschilder, achter de door Anna Grigull gebakken taart op ons zat te wachten. Die liet ons smaken, maar er was niet veel tijd.

Onze missie betrof het samenstellen van een uitwisselingsprogramma van kunstschilders tijdens het festival Kleurrijkkanaal komend seizoen. Dit was de reden waardoor we per luxe wagen naar Lindern togen op die woensdagmorgen. De Gemeinde Lindern is met haar 5000 inwoners misschien een dorp van niks, maar het heeft wel allerlei faciliteiten en een kunst- en cultuurprogramma waar je u tegen zegt (www.lindern.de).

Het idee is om  in het 2e weekend van juni ongeveer 15 Duitse hobbyschilders te begeleiden bij het portretschilderen van een aantal van hun inwoners. Het moet een publiekelijk evenement worden gevolgd door een expositie van de portretten in de plaatselijke galerie met een cultureel randprogramma. In september zal dit evenement dan herhaald worden in Nederland en vindt iets vergelijkbaars plaats in Annerveenschekanaal, waarbij 2 Duitse kunstenaars ca 15 Nederlandse schilders gaan assisteren bij het portretteren van een paar Drenten. Dit project wordt financieel ondersteund door het EDR Bureau, een niet onbelangrijk detail  (het EDR Bureau is een door de Europese Gemeenschap ingesteld bureau dat als taak heeft grensoverschrijdende projecten te ondersteunen).

Binnen een half uur hadden we het programma rond. Dat moest ook wel want om 11:00 werden we verwacht in het Rathaus bij Rainer Rauch, de burgemeester van Lindern. Daar hebben we achter een kop koffie de zaken voor het deel in Lindern kortgesloten en alvast de burgemeester als eerste model gecontracteerd. Voor de plaatselijke krant hebben we geposeerd voor de ingang van het Rathaus (Besuch von Hollander Kunstler) waarna we een bezoek hebben gebracht aan de galerie en de plaatselijke school. We werden ontvangen door de rectrix. Tot slot werden we getrakteerd op een 3 gangen diner in het plaatselijke restaurant. Ik koos voor sauerkraut mit bratwurst.

Ik geef het maar even door om aan te geven dat je niet eens zover hoeft om te rijden om erachter te komen dat je als onbekende kunstenaar een gerespecteerd en waardevol geachte behandeling ten deel kan vallen……

Cafebezoek

        

Graag mag ik in het café zitten schetsen tijdens de zit.  En dan het liefst in het café  vlakbij mijn woonplaats. Het is er sfeervol en het bier smaakt er goed. Tekenen maakt beter kijken en het is de bedoeling dat je snel ter zake komt. Voor je het weet is je onderwerp weg of is ergens anders gaan zitten. Snel maakt dat je er niet teveel over kunt piekeren en intuïtief te werk moet gaan: ins blaue hinein! En als ze je al een beetje kennen komen ze graag even kijken (ook als je niet kennen trouwens). Kom ik er ook op? Wat mooi! Leuke hobby hè? Lijkt nog niet echt. Hoe lang ben je er al mee bezig? Ik teken ook. Enzovoorts.

Het is daarom maar het beste wanneer het al een beetje druk is, dan valt het wat minder op en kan ik me beter concentreren. Op zondagmiddag bijvoorbeeld. Soms leidt een schets tot een schilderij. Zo ook laatst in december. A is mee en leest de krant. We bestellen een bier en onderhouden ons kort met de bekende clientèle. Gelukkig is iedereen lekker druk met zichzelf en elkaar bezig en kan ik nagenoeg onopgemerkt mijn slag slaan. Ik smaak het genoegen dat het gezelschap voor me aan de stamtafel aan een redelijk lange zit bezig is. De schets leidt tot een schilderij.  Olieverf op linnen, 80×80 cm. Ik ben later nog een paar keer terug gegaan om de details van de achterwand over te nemen, zodat het resultaat nog redelijk authentiek is. Een tijdsbeeld. Iedere vermeende gelijkenis met een bestaande  levende ziel berust trouwens op een misverstand. Ik ben er redelijk content mee.

Terug op het weblog.

Na maanden van afwezigheid heb ik besloten het weblog weer op te pakken. Mijn laatste tekst verscheen 1 oktober 2012: 93 Portretten. Ik heb daarna nog een aflevering geschreven (over Vincent van Gogh) maar nooit verstuurd. Komt nog wel.

Ik ben in oktober gestopt met Facebook omdat het niets wezenlijks aan mijn leven toevoegde. Het vrat tijd, voor je het wist zat je een uur allerlei nonsens te lezen. En ik deed er zelf ook aan mee, regelmatig even op de like-knop drukken, plaatjes posten, ik werd er bijna onnozel van. Bovendien, wat moet al die troep op internet, je krijgt het er nooit meer af. Maar dan: waarom zou je ook? Ik heb in die stroom ook even overwogen het weblog eraan te geven, maar de creatieve uitdaging bleek uiteindelijk groot genoeg om dat niet te doen. Het is leuk om af en toe de zaken even op een rijtje te zetten en te delen met jou/u/gij al was het maar om mijn eigen hoofd op orde te houden.

Ik ben ook lid van de firma Twitter (24 volgers, 27 volgend). Ik doe hier niet zoveel aan maar vind het wel leuk af en toe die kleine annonces te lezen (Wim de Bie!) en zo kan ik mijn zoon wat in de gaten houden – denk ik. Ik ben ook van de Linkedinn (270 connections, jawel!), ben eigenlijk al heel lang lid van deze netwerkclub, die de laatste tijd trouwens vooral wordt gebruikt door members om eigen waar aan te prijzen….  Ik ben al te lang lid om er mee op te houden.

Waar was ik gebleven? Het Fietsenhok. En dan het beschilderen daarvan met kippen.  Dat wordt later dit jaar weer opgepakt. Door andere drukte heb ik het niet voor de natte herfst af kunnen maken. Dat komt in het voorjaar weer. Wat binnenkort ook staat te gebeuren is de expositie van de 93 Portretten in het Gemeentehuis in Gieten. Deze portretten zijn door de kinderen van de basisschool in Grollo onder mijn begeleiding gemaakt. De opening is op dinsdag 26 februari om 14:00 uur. Ze zijn echt goed die portretten (trots).

Afgelopen weekend was het Atelierroute in mijn Gemeente. Vorig jaar heb ik hier nog aan meegedaan, dat was toen voor mij voorlopig de laatste keer. Ik ben erachter gekomen dat ik niet van de Atelierroute ben gaan houden en dan kun je er net als met Facebook maar beter mee ophouden.  Het is een hoop drukte en je hebt eigenlijk voor geen enkele bezoeker echt tijd. Door gedoe met inrichten en andere logistieke en infrastructurele poespas ben ik minstens een week van slag, een week waarin ik zelf niet aan werken toekom. Later dit jaar in augustus heb ik een grote expositie in Galerie Lindern in Duitsland en daarvoor moet er nieuw en groter werk worden gemaakt.  Elk uur is er dan 1.

Voor wie dat wil: mijn werk is voortdurend zichtbaar in Galerie Beeldkracht (Scheemda) en incidenteel op andere locaties (zoals nu bij Schoonheidsalon Ina Damming in Annen). En op internet natuurlijk.

Dan maar voor de virtuele bezoekers een foto van mijn atelier gepost – genomen op maandag 28 januari 2013, vlak na het nieuws van de toekomstige troonswisseling. Werk in uitvoering: links op de ezel een doek getiteld Cafebezoek en rechts een opzet voor een stilleven met het rood emaille melkkannetje, net gekocht van MT. Zoals je ziet ben ik niet overal mee opgehouden.

93 Portretten

Afgelopen week heb ik in Grolloo met 93 kinderen portretten geschilderd van dorpsgenoten. Een mega klus op basisschool De Drift die haar 25 jarig bestaan vierde. Voor de gelegenheid was het zogenoemde speellokaal door de juffrouwen en meester omgebouwd tot een tijdig en voor dit doel ruim atelier. Om eventuele verfschade te voorkomen waren de tafels beplakt met papieren vloeibladen – die er na 3 ochtendsessies door al het geklieder uit zagen als prachtige schilderijen (helaas weggegooid) – , was de vloer bekleed met oranje bouwzeilen (die niet goed aansloten waardoor menigeen struikelde over de  naden), was er een teil met blauwe en grijze schilderschorten, een stapel canvasdoekjes maatje 40 bij  50, 2 dozen acrylverf, 100 penselen, potten, poetslappen en potloden, en niet te vergeten de gummetjes. Het zag er allemaal goed uit en vervolgens  raasde er 3 ochtenden lang een kleuterwind door het lokaal. De 93 schilders kwamen in 4 groepen voorbij, de een had er meer zin in dan de ander maar uiteindelijk kreeg ik ze allemaal aan het schilderen. De opdracht was een foto van een dorpsgenoot mee te brengen, het liefst een buurman of buurvrouw (thema: Noaberschap), maar het werden uiteindelijk toch veel papa’s, mama’s, opa’s en oma’s met hier en daar een uitschieter: de zanger van Mooi Wark (Bert Koops) en prinses Maxima. Ik liet ze de foto natekenen en met rood en geel beschilderen. Daarna de potloodlijntjes met blauw. Op de 2e dag leerde ik ze huidtinten maken uit 4 kleuren verf. Er werd geroerd, gemengd en volop geschilderd, de tijd was te kort. Op de 3e dag nog meer kleuren mengen en de tijd bleef te kort. Het resultaat? Prachtige schilderijen van kinderen die hun fantasie de vrije loop gunnen en hun eigen interpretatie geven van de meegebrachte foto’s. Op vrijdag werd het resultaat getoond aan de in grote getale aanwezige toeschouwers. Lijkt het niet?  So what? Enkele oma’s en opa’s waren zichtbaar niet blij met de niet-gelijkende portretten, de wat jongere papa’s en mama’s vertoonden wat meer inlevingsgevoel. En ik? Apetrots, wat een schilders!

In 2013 worden de portretten op mijn verzoek in een speciale expositie getoond in het Gemeentehuis in Gieten, waarschijnlijk in februari. Ze zijn zeer de moeite waard. Hier alvast een paar voorbeelden

.       

Veenwinden (2)

 

Ondanks het regenachtige koude weer dat gistermiddag de velden in Annerveenschekanaal teisterde hebben we de try-out van het Locatietheater Veenwinden toch door laten gaan. Om vijf uur was het nagenoeg droog en met een vertraging van een klein half uur – nodig voor de opbouw – hebben we het stuk voor een klein publiek voor het eerst gespeeld. Hier en daar een klein foutje, er viel wel eens een regeltje tekst weg, maar we hebben met plezier gespeeld: het stuk staat. Na afloop zijn we nog wat gaan drinken in Cafe de Pastorie in de nabij gelegen Kerk, dat steeds rondom de voorstellingen geopend zal zijn.

Vandaag de premiere, aanvang 19:00 uur. Met een beetje geluk spelen we in de zonsondergang!!
Morgen, zondag 2 september begint het om 15:00 uur. Volgend weekend zijn er op zaterdag en zondag nog 2 speeldagen te gaan. Ik heb er zin in.

Kleurrijkkanaal

Op zaterdag 25 augustus is de feestelijke opening van het 4e Kunst en Cultuurfestival Kleurrijkkanaal in en rond de Kerk van Annerveenschekanaal. Centraal staat een internationale expositie van schilderijen, grafiek en beelden van 6 beeldend kunstenaars: Kirsten Kramer en Maria Stratmann uit Duitsland en de Nederlanders  Martien Tempelman, Ina Jelies, Erna Kroezen en Frits Meijering.

De feestelijke opening is om 14:00 uur en wordt omlijst door muziek van Hielke de Boer (gitaar), een voorproefje van het Locatietheater Veenwinden en uitvoering van het Theater van de Droom.

Informatie over het programma op http://www.kleurrijkkanaal.nl